Gerrit Korderijnk: Van brigadier tot veelzijdige chauffeur bij DMG
“Ik voel me te goed om thuis te gaan zitten.” Met die instelling begon Gerrit Korderijnk, voormalig brigadier bij de politie, aan een nieuwe fase in zijn loopbaan. Inmiddels is hij een vertrouwd gezicht bij Dutch Medical Group, waar hij zich inzet voor Liggend Zorgvervoer Nederland, repatriëringen, HAP-vervoer en DTenV-ritten. Zijn verhaal is er één van betrokkenheid, flexibiliteit en een hart voor mensen.
Een nieuwe start na een lange carrière
Gerrit werkte sinds 1981 bij de politie, waar hij doorgroeide tot brigadier. “Als brigadier stuurde ik agenten aan, coördineerde ik incidenten en zorgde ik dat het bureau draaide.” Na zijn pensioen wilde hij niet stilzitten. Via oud-collega Bert Stegeman kwam hij in contact met DMG. “Binnen een week reed ik mijn eerste rit.”
Veelzijdigheid als drijvende kracht
Wat Gerrit bijzonder maakt, is zijn inzet op meerdere fronten. Hij rijdt voor LZN, doet repatriëringen, ondersteunt bij HAP-vervoer en doet DTenV-ritten. “Die afwisseling maakt het werk leuk. Je werkt met verschillende collega’s, komt op allerlei plekken en elke rit is anders.”
Een bijzondere rit naar Normandië
Tijdens Goede Vrijdag 2025 kreeg Gerrit een onverwachte oproep: of hij drie dagen naar Normandië kon voor een repatriëringsrit. “Ik moest eerst thuis overleggen,” vertelt hij. “Mijn vrouw zei: ‘Ga maar, we hebben toch niks.’” Wat hij toen nog niet wist, was dat zijn dochter diezelfde avond een ongeluk zou krijgen en haar knieschijf zou breken. “Dat hoorde ik pas later, ik was al onderweg.”
De rit was bedoeld om een caravan terug te halen van een echtpaar in Frankrijk. De man had een hersenbloeding gehad en lag in het ziekenhuis, zijn vrouw bleek later invalide. Eenmaal in Normandië bleek de man nog geen toestemming te hebben om te vertrekken. De vrouw wilde echter wel naar huis. “Ze zei: ‘Mijn man komt later, ik wil niet alleen op de camping blijven.’ Dus ik ben met haar meegegaan.”
Op de camping trof Gerrit een volledig ingerichte plek aan: tafel, stoelen, fietsen – alles stond nog uit. “Ik ben vijf uur bezig geweest om alles af te breken en in te laden.” Daarna moest hij ook nog 50 kilometer terugrijden om het paspoort van haar man op te halen bij het ziekenhuis.
De rit naar huis was zwaar. De vrouw had zenuwpijn en kon niet lang zitten, dus ze moesten regelmatig stoppen. “En ze woonde niet in Eindhoven, maar in Leeuwarden. Dus we zijn heel Nederland doorgereden.” In Leeuwarden zette Gerrit de caravan in de stalling, bracht haar fiets naar huis en zorgde dat alles geregeld was.
Daarna moest hij nog terug naar Waalwijk om zijn motor op te halen. “Ik was pas om drie uur ’s nachts thuis. Dat was mijn Pasen.”
Samenwerken en schakelen
Gerrit is vaak op oproepbasis beschikbaar. “Ik kan geen nee zeggen,” geeft hij toe. Toch probeert hij de balans te bewaren, zeker voor zijn gezin. “Mijn dochter mist me soms, dus ik probeer meer tijd met haar door te brengen.”
Hij waardeert de samenwerking met collega’s van LZN: “Je zit met z’n tweeën in de auto, leert elkaar kennen en helpt elkaar. Dat maakt het werk menselijk.”
Een man met een missie
Gerrit is niet afhankelijk van het werk, maar doet het uit passie. “Ik heb een goed pensioen en een RVU-regeling (Regeling Vervroegde Uittreding). Dit werk is extra, maar ik doe het omdat ik het leuk vind.” Zijn ervaring, flexibiliteit en betrokkenheid maken hem een waardevolle kracht binnen DMG.
Tot slot: een tip van Gerrit
Voor collega’s die overwegen om meerdere functies te combineren: “Het is druk, maar ook ontzettend leuk. Je leert veel, werkt met verschillende mensen en komt nog eens ergens. Maar bewaak je grenzen – en vergeet thuis niet.”