Een vlucht naar Hongkong, een ambulance-rit door Europa of een korte overdracht vanaf Schiphol: voor Mirjam Reiman is geen dag hetzelfde. Als repatriëringsverpleegkundige en MC-verpleegkundige bij Dutch Medical Group beweegt ze zich continu tussen werelden – van ziekenhuisbed tot vliegtuigstoel, van crisismoment tot geruststellend gesprek. Wat drijft haar in dit werk, en wat komt er allemaal bij kijken?
Van ziekenhuis naar de wereld
Mirjam werkt al decennialang in de zorg. Ze begon haar loopbaan in het ziekenhuis, waar ze werd opgeleid tot verpleegkundige en zich verder specialiseerde. “Ik ben oorspronkelijk verpleegkundige, in het ziekenhuis opgeleid,” vertelt ze. “Daarna heb ik nog allerlei opleidingen gedaan, onder andere in de neurologie en neurochirurgie. Ik heb ook managementfuncties gehad, maar uiteindelijk miste ik daar het contact met mensen.”
Dat verlangen naar direct patiëntcontact bracht haar op een ander pad. “Via de toenmalige directeur Jaap Frank ben ik er eigenlijk een beetje ingerold,” vertelt ze. “Ik mocht een informatieavond bijwonen en daarna kon ik beginnen.” Wat begon als een nieuwe uitdaging, groeide uit tot een veelzijdige functie. “Ik doe repatriëringen, Schipholritten, buitenlandse ambulance-ritten en MC-diensten. Eigenlijk bijna alles wat voorkomt.”
Altijd in beweging
De diversiteit maakt haar werk bijzonder. “De diversiteit is wat mij het meest aanspreekt. De ene week ga ik naar Hongkong, de andere dag rijd ik ambulance.” Maar die dynamiek vraagt ook flexibiliteit. “Het is vaak last minute. Dan krijg je een telefoontje: ‘Kun je morgen?’” Dat werkt alleen als de basis thuis goed is. “Mijn gezin geeft me daar gelukkig alle ruimte in. Anders zou dit werk eigenlijk niet te doen zijn.”
Alleen op pad, met één doel: ontzorgen
Bij een repatriëring is Mirjam vaak alleen verantwoordelijk voor de patiënt. “Ik ben eigenlijk het team. Ik ga in mijn eentje en begeleid de patiënt van begin tot eind. Daar hoort een gedegen voorbereiding bij. “Ik krijg het dossier, vraag aanvullende informatie op en neem vaak ook contact op met de patiënt of familie.”
Maar al vroeg wordt duidelijk dat haar rol verder gaat dan puur medisch handelen. “Mensen zitten vaak met allerlei vragen: hoe gaat het straks, kan ik dit wel, komt het allemaal goed? Alleen al het feit dat jij er bent en dingen overneemt, geeft rust.” En precies dat is de kern van haar werk: “Je merkt dat mensen echt ontzorgd willen worden. Dat ze niet meer zelf hoeven na te denken over wat er allemaal geregeld moet worden.”
Bij aankomst bij de patiënt checkt ze niet alleen de medische situatie. “Ik kijk: klopt het beeld en is iemand fit genoeg om te vliegen? Maar tegelijkertijd begint daar ook meteen het geruststellen en uitleggen.”
Zorg in de lucht (en als het misgaat)
Tijdens de vlucht blijft ze continu alert. “Ik doe altijd een nulmeting vóór vertrek en controleer daarna op vaste momenten.” De verantwoordelijkheid is groot. “Als er iets misgaat in de lucht, kun je niet even stoppen.” Dat werd heel concreet tijdens een repatriëring vanaf Gran Canaria. Deze mevrouw was op de heenvlucht naar Gran Canaria buiten bewustzijn geraakt nadat haar bloeddruk enorm was gestegen en Mirjam moest haar repatriëren.
“We waren onderweg via Madrid,” vertelt ze. “En ineens zei die mevrouw: ‘Ik voel het weer, het gaat niet goed.’ En toen raakte ze buiten bewustzijn. Dan ga je direct handelen: medicatie, zuurstof, en zorgen dat je ruimte hebt. Samen met de crew hebben we haar naar achteren gebracht. De piloten willen weten: moeten we naar beneden? Dan moet je snel inschatten: red ik het tot Madrid? Dat lukte gelukkig. Later bleek dat ze iets had verzwegen: ze was met haar bloeddrukmedicatie was gestopt. Dat had ze niet moeten doen.”
Vertrouwen opbouwen onderweg
“Als ik binnenkom, zie je vaak opluchting. Mensen zeggen: ‘Ik ben zo blij dat je er bent.’ Ik laat mensen eerst hun verhaal doen en daarna stem ik af wat ze nodig hebben. Sommige mensen willen praten, anderen juist rust.”
Waar het uiteindelijk om draait
Aan het einde van het interview vat Mirjam haar werk zelf samen: “Wat wij doen, is mensen ontzorgen. Ik zorg dat mensen weer in hun eigen vertrouwde omgeving komen, op een zo comfortabel en zorgeloos mogelijke manier. Mensen hoeven zich geen zorgen te maken over papieren, controles of medicatie. Ik neem dat over.”
“Dat mensen zich veilig voelen en vertrouwen hebben in wat ik doe, daar ben ik het meest trots op.”